Thuis
Door: Andrys
Blijf op de hoogte en volg Pylger
22 Februari 2014 | Nederland, Helden
Zo, uit de nachtdienst: weer in het gewone ritme, dat voelt altijd goed. Soms duurt het een paar dagen voor ik weer in dat ritme zit. Gisteren samen met Ans mooie film gezien: "Nynke": over Sjoukje Troelstra, beter bekend als Nynke van Hichtum. Van "Afkes's Tiental". Prachtig gespeeld door Monic Hendrickx. Pieter Jelles Troelstra werd gespeeld door Jeroen Willems, de acteur die zo plotseling overleed vorig jaar.
Ans begrijpt me goed, mijn "ûnwennigens" naar Fryslân, ze ei na afloop: "Dit moet je goed doen,om een paar uur Fries te horen!" En zo is het precies: ik geniet er van, zelfs al wordt het Fries gesproken door een Limburgse en een Hollander. (wel perfect trouwens). De film spreekt me aan, ook omdat het over de opkomst van het socialisme gaat in het begin van de vorige eeuw. Geweldige vrouw, die Nynke!
Vandaag het reisverslag van Petra,die onderweg is naar Santiago gelezen: zij schrijft heel beeldend en is nu een week of vier, vijf onderweg. Ik had het reisverslag hier op "Waar ben je nu" ontdekt via de site van "Pelgrims naar Santiago de Compostelo": zij is ook gestart in Sint Jabik en is nu de Belgische grens overgestoken. In de nachtdienst heb ik ademloos de verhalen gelezen. Ik heb gereageerd, omdat het zoveel indruk op me maakte, heb haar geschreven dat ik veel herken in wat ze beschrijft; de Friese roots, haar werk in de verpleging en haar (zoek)tocht. In mijn reactie heb ik het inspirerend genoemd én dat is het voor mij.
Het schoot me gisteren te binnen dat die titel van deze site precies bij me past: "AndriesTromp Waarbenje.nu?" Zelfs al ben ik niet op reis, past die titel erg goed bij me, ik ben vaak erg in mijn hoofd, heb er vaak moeite mee om mijn gedachtes en gevoelens te delen. Soms heb ik al kant-en-klare plannen gemaakt in mijn hoofd en heb ik het niet gedeeld met degene die het ook aangaat, bijvoorbeeld Ans of de kinderen. Een negatieve eigenschap van mezelf vind ik. Iets wat ik al deed toen ik klein was: fantaseren, plannetjes maken, maar het niet delen met anderen. Ik krijg vaak te horen: "waar zit je?" of "kom je van een andere planeet?" Een soort verstroodheid, die anderen vaak wel grappig vinden, maar waar ik eigenlijk niet trots op ben. Teveel in mijn eigen hoofd. Ik heb me dan ook voorgenomen, om hier iets aan te doen. Niet alles voor mezelf houden, ook aan degenen die ik lief heb laten zien, wat ik allemaal bedenk of fantaseer.
Vandaag had Loesje een mooie tekst op de kalender staan:
kruispunt van geluk
ben je de weg kwijt
vind je er vier terug
Ik moest gelijk aan Petra denken, onderweg naar Santiago en haar (zoek)tocht: heb het op haar site gezet vanmiddag.
Ik kwam er wel achter dat de site nog niet op mijn mobiel werkt: ik kan geen foto's uploaden en de site lijk erg instabiel. Misschien een andere Blog-site zoeken? Want het moet wel werkbaar zijn "on the road". Thuis heb ik een laptop, maar onderweg neem ik echt alleen mijn mobiel mee.
En daar zit ik zelfs over te twijfelen, omdat ik bang ben dat ik door die electronica en sociale media erg afgeleid wordt van wat ik eigenlijk zoek.
Dit is echt iets waar ik nog mee bezig ben, ik weet dat ik bereikbaar moet zijn, achterblijvers moeten weten waar ik ben, maar het moet niet zo zijn dat ik hier elke dag veel tijd in moet steken: een verslagje, waar ben ik? Maar geen sociale media, geen Facebook. Dat vind ik ook niet passen bij een Pelgrimspad, omdat het ook een Weg naar binnen is. Sociale media gebruiken is heel erg de buitenkant laten zien, tenminste zo ervaar ik het.
Nou, dit thema zal me nog wel bezighouden, denk ik.
De datum van beginnen in Sint-Jabik staat nu vast: ik ga in de week van 20 maart naar Fryslân en ga dan 3 of 4 dagen lopen. Probeer bij familie te slapen. Als voorbereiding ga ik hier nog tochten lopen met de nieuwe rugzak, met bepakking: tent, slaapzak, alles wat ik ook mee zal nemen op de Camino. Maar eerst nog ergens een Jakobsschelp zoeken, want ik wil wel herkenbaar zijn als Pelgrim naar Santiago!
Ans begrijpt me goed, mijn "ûnwennigens" naar Fryslân, ze ei na afloop: "Dit moet je goed doen,om een paar uur Fries te horen!" En zo is het precies: ik geniet er van, zelfs al wordt het Fries gesproken door een Limburgse en een Hollander. (wel perfect trouwens). De film spreekt me aan, ook omdat het over de opkomst van het socialisme gaat in het begin van de vorige eeuw. Geweldige vrouw, die Nynke!
Vandaag het reisverslag van Petra,die onderweg is naar Santiago gelezen: zij schrijft heel beeldend en is nu een week of vier, vijf onderweg. Ik had het reisverslag hier op "Waar ben je nu" ontdekt via de site van "Pelgrims naar Santiago de Compostelo": zij is ook gestart in Sint Jabik en is nu de Belgische grens overgestoken. In de nachtdienst heb ik ademloos de verhalen gelezen. Ik heb gereageerd, omdat het zoveel indruk op me maakte, heb haar geschreven dat ik veel herken in wat ze beschrijft; de Friese roots, haar werk in de verpleging en haar (zoek)tocht. In mijn reactie heb ik het inspirerend genoemd én dat is het voor mij.
Het schoot me gisteren te binnen dat die titel van deze site precies bij me past: "AndriesTromp Waarbenje.nu?" Zelfs al ben ik niet op reis, past die titel erg goed bij me, ik ben vaak erg in mijn hoofd, heb er vaak moeite mee om mijn gedachtes en gevoelens te delen. Soms heb ik al kant-en-klare plannen gemaakt in mijn hoofd en heb ik het niet gedeeld met degene die het ook aangaat, bijvoorbeeld Ans of de kinderen. Een negatieve eigenschap van mezelf vind ik. Iets wat ik al deed toen ik klein was: fantaseren, plannetjes maken, maar het niet delen met anderen. Ik krijg vaak te horen: "waar zit je?" of "kom je van een andere planeet?" Een soort verstroodheid, die anderen vaak wel grappig vinden, maar waar ik eigenlijk niet trots op ben. Teveel in mijn eigen hoofd. Ik heb me dan ook voorgenomen, om hier iets aan te doen. Niet alles voor mezelf houden, ook aan degenen die ik lief heb laten zien, wat ik allemaal bedenk of fantaseer.
Vandaag had Loesje een mooie tekst op de kalender staan:
kruispunt van geluk
ben je de weg kwijt
vind je er vier terug
Ik moest gelijk aan Petra denken, onderweg naar Santiago en haar (zoek)tocht: heb het op haar site gezet vanmiddag.
Ik kwam er wel achter dat de site nog niet op mijn mobiel werkt: ik kan geen foto's uploaden en de site lijk erg instabiel. Misschien een andere Blog-site zoeken? Want het moet wel werkbaar zijn "on the road". Thuis heb ik een laptop, maar onderweg neem ik echt alleen mijn mobiel mee.
En daar zit ik zelfs over te twijfelen, omdat ik bang ben dat ik door die electronica en sociale media erg afgeleid wordt van wat ik eigenlijk zoek.
Dit is echt iets waar ik nog mee bezig ben, ik weet dat ik bereikbaar moet zijn, achterblijvers moeten weten waar ik ben, maar het moet niet zo zijn dat ik hier elke dag veel tijd in moet steken: een verslagje, waar ben ik? Maar geen sociale media, geen Facebook. Dat vind ik ook niet passen bij een Pelgrimspad, omdat het ook een Weg naar binnen is. Sociale media gebruiken is heel erg de buitenkant laten zien, tenminste zo ervaar ik het.
Nou, dit thema zal me nog wel bezighouden, denk ik.
De datum van beginnen in Sint-Jabik staat nu vast: ik ga in de week van 20 maart naar Fryslân en ga dan 3 of 4 dagen lopen. Probeer bij familie te slapen. Als voorbereiding ga ik hier nog tochten lopen met de nieuwe rugzak, met bepakking: tent, slaapzak, alles wat ik ook mee zal nemen op de Camino. Maar eerst nog ergens een Jakobsschelp zoeken, want ik wil wel herkenbaar zijn als Pelgrim naar Santiago!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
